تاریخچه گیلسونایت

تاریخچه گیلسونایت (قیرمعدنی ، قیرطبیعی)

ماده معدنی که به عنوان گیلسونایت (قیرمعدنی و یا قیر طبیعی ) شناخته می شود ابتدا در ابتدای دهه 1860 کشف شد، اما در اواسط دهه 1880 بود که ساموئل اچ. گیلسون آنرا به عنوان پوشش ضد آب برای ستون های چوبی و برای عایق الکتریکی کابل های برق و به عنوان یک پوشش منحصر به فرد ترویج داد. ترویج اولیه سنگ گیلسونایت آنقدر در سال 1888 مورد توجه قرار گرفت که گیلسون و شریک او اولین شرکت را برای استخراج و بازاریابی آن در مقیاس بزرگ تاسیس کردند. گیلسونایت یا قیرمعدنی در ابتدا به صورت Selects(دانه بندی) و Fines(پودر) ارائه شد. سنگ معدن با نقطه نرم شدن پایین و با شکستگی صدفی به عنوان Selects و سنگ با نقطه نرم شدن بالا با ساختار pencillated(شکستگی های عمودی) تحت عنوان Fines شناخته شد. Selects به دلیل خلوص بالاتر، حلالیت مناسب، و اثربخشی در سه صنعت پوشش حفاظتی (رنگ کاری، لکه گیری، و جلاکاری) در مقایسه با Fines از ارزش بالاتری برخوردار بود. اگرچه، زمان و فناوری این طبقه بندی را دگرگون کرده اند. فرآیندهای انجام شده بر روی گیلسونایت یا قیرطبیعی امروزه بسیاری از ناخالصی ها را حذف کرده، و از طرف دیگر، حلال های نوآورانه و قوی تر، نقاط نرم شدن بالاتر را برای مشتریان بالقوه جذاب تر کرده اند. امروزه گیلسونایت بر اساس دو پارامتر طبقه بندی می شود، نقطه نرم شدن (به عنوان سنجه ای برای حلالیت) و اندازه ذرات نرم. تمام درجات گیلسونایت های امروزی بسیار باکیفیت تر از محصول ابتدایی است که در سال های 1880 ترویج شد.